வழி விடுங்கள்…!

Standard

— சுடரொளி

‘எத்தனை மணிக்கு வேண்டுமானாலும் வெளியில் செல்லலாம்?!’ என்பதே ‘பெண்கள் மேம்பாடு’ (Women Empowerment) என்று பல பெண்கள் நினைக்கிறார்கள். அதுவல்ல, Women Empowerment என்பது நன்றாக படித்து, நல்ல பணியில் சேர்ந்து முன்னேறுவது தான்.”

“பார்த்தீங்களா, இப்போ பொண்ணுங்க எல்லாம் எப்படி dress பண்ணிக்கிறாங்கன்னு. பசங்க என்னங்க பண்ணுவாங்க, இதை பார்த்து, அவங்க ஹோர்மோன்ஸ் சுரந்ததுன்னா?! அவங்களை நாம எப்படி தப்பு சொல்ல முடியும்!”

“கல்யாணம் பண்ணிக்காம, ஒரு பெண்ணால எப்படி ஒழுக்கமா வாழ முடியும்? என்னோட பொண்ணுங்க எல்லாம் நல்ல படிச்சிருக்காங்க, நல்ல வேலையில இருக்காங்க. கல்யாணம் பண்ணி, குடும்பமா செட்டில் ஆகியிருக்காங்க.”

“என்ன மாப்பிள்ளைக்கு பைக் ஓட்ட தெரியாதா? ஸ்கூட்டர் தான் ஓட்டுவாரா? அது பொம்பளைங்க ஓட்டுறது ஆச்சே!”

“ஏம்மா இந்த கூட்டத்துல வந்து நின்னுக்கிட்டு இருக்க, பெண்களுக்குன்னு தனி coach தான் இருக்கே trainல?”

“பொம்பளைங்க தண்ணி அடிக்கிறதா? அதெல்லாம் எதுக்கு பண்ணனும்? பாரு, ஸ்ரீதேவி சாகும் போது fullஆ அடிசிருந்துச்சாம்!”

இன்னும் இன்னும், பல்வேறு விதமாய், பல்வேறு கருத்துக்கள், ஒவ்வொரு நாளும், ஒவ்வொரு விதமாய், பெண்களை சுற்றியே சுழல்கிறது! சில சமயங்களில் பெண்களிடமிருந்தே, சில சமயங்களில் இதை போன்ற கருத்துக்களை கேட்கும் போது, அதன் வேதனையை என்னவென்று சொல்லுவது! படித்திருந்தும், விரிவாய் எதை பற்றியும் யோசிக்க இயலாத, அவர்களின் அறிவின்மையை என்னவென்பது! எங்கு திரும்பினாலும், ஏதாவதொரு கேள்வி, அவளின் எதையாவது பற்றி.

நில்லுங்கள்! உங்கள் கவனத்தை எங்கள் மீதே வைக்காதீர்கள். உங்களின் புதிது புதிதான கேள்விகளுக்கு தினம் தினம் பதில் கூறி, எங்கள் ஆற்றலை நாங்கள்  வீணடிக்க விரும்பவில்லை.  கொஞ்சம் வழி விடுங்கள், எங்கள் வாழ்க்கையை நாங்கள் வாழ வேண்டும்!

Advertisements

Love song of Sati

Standard

by Bharati Ramachandran

My little finger lies where the holy waters meet
The earth will be born when our fingertips touch
My tongue is aflame in hilly Jwalamukhi
Taste my sweetness mingled with the mist

You will find my broken heart in the darkness of Gujarat
Light yourself a light, and glue it together
My bleeding eyes see the true colour of hate
Take my sight and examine your own demons

My navel tantalises pilgrims in Utkal
Admit that you want me, first to yourself
My desire’s buried north-east in Kamakhya
Kiss me and bring me back to life

Daksha’s daughter lies strewn across the land
Here a toe, there a wrist, here a leg, there a hand
A throat, a temple, a thigh and a breast
If you can find it to love me, put me together first

My land’s torn apart, its people sundered
Lightning strikes, and the skies thunder
Armies rush at night to attack the enemy mind
By daylight they find they’ve killed their own kind

I’ve lost my power to change destiny
I am scattered, rent and stamped upon
Stop your dance of death, put out the flames
That I invoked but cannot quench

Go to Dantewada and dig out the root cause
My teeth have been buried there for kalpas
Piece me together, and love me like I loved you
Perhaps then, we can give birth to a people new

Bharati Ramachandran helps non-profits tell powerful stories, change attitudes, behaviour and policy, and raise funds. She is a consultant with Prajnya. 

A Women’s Day Toast to Samantha Jones

Standard
By Chintan Girish Modi

Sex And The City is a wildly popular American television show. It ran on HBO from 1998 until 2004 but I got hooked to it only two years ago while watching midnight re-runs on AXN that beep out cuss words and slice off lovemaking scenes. Indian audiences are assumed to be not ready for this, though they clearly have all the stamina to copulate and populate.

My rants about censorship can wait for another day, for today is about celebrating Samantha Jones (played by Kim Cattrall). This successful, vivacious, feisty and unforgettable woman is one of the four main characters on the show. She owns a public relations company that is much sought after, much like her who is well-known among the famous and fashionable set in New York City.

Samantha is often dismissed for being a bimbo, overly concerned with physical appearance, desperate for sex, and seeking body-altering procedures such as chemical peels, cosmetic surgery, and botox treatments. While these aspects of her life are certainly worth discussing as part of a wider conversation around whether choices enabled by financial independence free women of patriarchy or bind them down to newer chains, I want to focus now on the many things I love about Samantha.

1. She is serious about the pursuit of pleasure.
2. She knows how to get what she wants.
3. She does not wait endlessly for THE ONE.
4. She recognizes ‘true love’ when she sees it.
5. She loves deeply but does not hold people back.
6. She is the best cheerleader a friend can have.
7. She cares a damn about what people think of her relationships.
8. She is aware of her weaknesses.
9. She does not play the victim card.
10. She is good at playing to her strengths.
11. She does not let breast cancer bring her life to a standstill.
12. She is politically incorrect.
13. She talks freely about sex.
14. She is a party gal.
15. She is open to challenging her boundaries.
16. She tips well.
17. She understands sexual needs.
18. She has few moral hang-ups.
19. She is an unabashed New Yorker.
20. She can risk looking like a fool but will always show up for her best buddies.
21. She needs no man to complete her.
About the author: Chintan Girish Modi works with Prajnya on our Education for Peace Initiative. He also writes widely on art, culture and gender for print as well as digital publications. He tweets @chintan_connect

நிச்சியம் சாதிக்க முடியும் (We can achieve anything!)

Standard

This post is by N. Santha, Prajnya Administrator. Santha expresses her faith that women can overcome any challenges that life throws at them, and hopes that the voices of Indian women will resound across the eight directions of the globe.

பெண்ணின் பெருமை

‘பெண் இன்றிப் பெருமையும் இல்லை கண் இன்றி காட்சியும் இல்லை’

      பெண் என்றாலே பெருமைதான். பெண் என்றாலே திறமைதான். பெண் என்றாலே வெற்றிதான். பல பல சாதனை புரிவோர் பெண்கள்.

பாரதப் பெண்களே நம் தேசத்தின் ஜீவநாதம். அந்த இனிய நாதம் எட்டுத் திக்கும் கேட்க நாம் ஒற்றுமையுடன் பாடுபடவேண்டும்.

‘நாம் ஆண்களுக்கு எந்த வகையிலும் சளைத்தவர்கள் இல்லை’ என்பதனை நிரூபிக்கும் வகையில் மண் முதல் விண் வரை சமூகத்தின் எத்துறையை எடுத்துக் கொண்டாலும் பெண்கள் இல்லாத துறையே இல்லை. என்ற அளவிற்கு வளர்ச்சி கண்டுள்ளமையை நாம் இன்று காணக்கூடியதாக இருக்கின்றது.

பெண்கள் இன்றும் பல்வேறு கொடுமைகளுக்கு ஆளாகி வருகின்றனர்.    (கொலை, கொள்ளை, பாலியல் ரீதியான துன்பங்கள், அடிமை தனம்) ஆண் ஆதிக்கத்தின் கீழ் இருக்கும் பெண்களை வெளி கொண்டுவர வேண்டும். அவர்கள் தனக்கு நடக்கும்  கொடுமைகளை எதிர்த்து குரல் கொடுக்க வேண்டும்.

தனக்கு நடக்கும் கொடுமைகளிடம் இருந்து விடுபட சுயமரியாதையோடும், துணிவோடும், தன்நம்பிக்கையோடும், தைரியத்தோடும், நேர்மையுடனும் விழிப்புணர்வோடும்பெண்கள் போராடினால் வாழ்கையில்  முழுமையான வெற்றி பெற முடியும். சாதனை புரிந்த பெண்களாக மாற முடியும்.

Prajnya launches ‘Rainmakers’, a photographic celebration of resourceful women

Standard

(press release)

8 March 2011, Chennai:

To commemorate the centenary of International Women’s Day,
Prajnya, a Chennai-based non-profit organisation, has announced the launch of
‘Rainmakers’, a photographic celebration. Prajnya invites entries from photographers, both professional and amateur, on the theme ‘resourceful women’. Broadly, this includes “women doing, making, building, recycling, making the impossible real and making unexpected choices in their personal, professional and social lives”.

Entries can include both new and recent photographs as well as old images (that the contributor has copyright to). Contributions from across South Asia including
Afghanistan, Bangladesh, Bhutan, India, Pakistan, Sri Lanka, Maldives and Myanmar are welcome. All entries must be accompanied by a short explanatory narrative that describes the photograph(s). Cell phone photographs will be accepted provided they are of superior quality.

‘Rainmakers’ is a project of the Prajnya Archives, a user-generated visual repository established by Prajnya to document the historic and contemporary role of women in public life in South Asia (www.prajnyaarchives.org). “This celebration of Women’s Day seeks to place centre-stage women as active agents of their own histories. With its longterm goal to add to Prajnya’s archival repository and its invitation to the public to participate, this initiative seeks to make the celebration an ongoing, community-based engagement with the issue (and not simply something we think about once a year)”, says Dr. Sudha Rajagopalan, curator of the Prajnya Archives.

Thirty of the best entries will be showcased in an exhibit to be held later in the year and all entries of acceptable quality will be included in the Prajnya Archives.
Entries to ‘Rainmakers’ may be submitted for 100 days from 8 March, up to 15 June.

Submissions can be sent to archives.prajnya@gmail.com. For more information, please see http://www.prajnyaarchives.org/Rainmakers.html or http://www.prajnya.in/rainmakers.htm.